Problem ślepych ścian jest bardzo powszechny w centrum Łodzi a w tym przypadku bardzo newralgiczny ze względu na położenie w bardzo reprezentacyjnym miejscu. Ściana, której dotyczy opracowanie jest to północy szczyt oficyny kamienicy przy ul. Kościuszki 22 i ul. Piotrkowskiej 79. Długa na 82 metry i prawie 20-metrowa powierzchnia pokrywa znaczną część południowej elewacji głównego deptaku. Bezpośrednio przy Pasażu Rubinsteina znajduje się 15 mieszkań, rozmieszczonych na 3 kondygnacjach w kamienicy i jej oficynie. Dodatkowo 7 lokali usługowych na parterze, jeden dostępny bezpośrednio z ul. Kościuszki, natomiast pozostałe 6 z podwórka. Składowe projektu dotyczyły nie tylko i wyłącznie aspektów architektoniczno-estetycznych, ale również społecznych, podniesieniu rangi przydatności funkcjonalnej tej części pasażu. Zadanie projektowe polegało na stworzeniu samonośnej konstrukcji zespolonej z istniejącą kamienicą spełniającej wymogi planu miejscowego oraz analiz urbanistycznych.

Ideologia rozbudowy opiera się na formie rusztowania, symbolu konstrukcji. Modułowa forma łączy w sobie tarasy dla mieszkańców i lokale gastronomiczne. Na podstawie analizy istniejących otworów okiennych w ścianie dostosowano je w zależności od rzeczywistej funkcji pomieszczeń do których należą. Ponieważ ślepa ściana jest skierowana na północ, zaproponowano panel na szczycie budynku odbijający światło słoneczne do jego wnętrza. Zakres opracowania obejmuje projekt architektury, wnętrz i mebli. Zostały one wzbogacone o detale charakterystyczne dla architektury miasta Łodzi i zaprezentowane w nowoczesnej odsłonie. Kontrastem dla modułowości konstrukcji są meble dekonstruktywistyczne gdzie „spadające stalaktyty” z sufitu uderzające o podłogę tworząc siedziska.